×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός Ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αντιδράσεις σε Posts μου Παραθέσεις των Posts μου Αναφορές σε Εμένα Ενέργειες Συντονιστών Αόρατος Χρήστης

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 68,992 μέλη και 2,479,398 μηνύματα σε 78,976 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 501 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Γιατί πιστεύουν οι άνθρωποι;

Γιατί πιστεύετε;

Αποτελέσματα της δημοσκόπησης (Ψήφισαν 97)
Γιατί φοβάμαι μήπως πραγματικά υπάρχει
1
1,03%
Έτσι με έμαθαν
1
1,03%
Θέλω να πιστεύω για να έχω κάτι να με στηρίζει ψυχολογικά
11
11,34%
Επειδή υπάρχει και το νιώθω
30
30,93%
Δεν πιστεύω / Δεν απαντώ
54
55,67%

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε: στις 14:22, 16-07-08:

#101
Εσείς που "πιστεύετε στον εαυτό" σας, πως το καταφέρατε; Προφανώς, η αρχαία νουθεσία "Γνώθι σαυτόν", δεν θα πρέπει (πια) να ισχύει για εσάς!
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

@nt¤wnis|~|¤e (Αντώνης)

Δραστήριο Μέλος

Ο Αντώνης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 427 μηνύματα.

O @nt¤wnis|~|¤e έγραψε: στις 03:33, 04-10-08:

#102
Αρχική Δημοσίευση από Angie_Ann
.......................
Η πίστη στο ανθρώπινο είδος υπάρχει από την εποχή των Νεάντερταλ οι οποίοι την μετέδωσαν στους Κρο-Μανιόν από τους οποίους προερχόμαστε. Φαίνεται ότι αυτοί οι μακρινοί μας συγγενείς παρότι ήταν σε άγρια κατάσταση ένιωσαν την ανάγκη να πιστέψουν σε κάτι. Κάποιος μπορεί να πει ότι αυτό είναι μια απόρροια της ανάγκης του ανθρώπου να εξηγήσει τα πάντα, κάτι που ξεκίνησε από εκείνη την μακρινή εποχή που τα ανθρωποειδή άρχισαν να χρησιμοποιούν περισσότερο το μυαλό τους. Μελετώντας την ανθρώπινη Ιστορία μπορούμε να δούμε ότι δεν υπάρχει λαός που να μην πίστευε έστω και σε μία πέτρα, στον ήλιο ή σε κάποιο άλλο σύμβολο/Θεό. Επίσης δεν είναι τυχαίο ότι η εκάστοτε θρησκεία χρησιμοποιήθηκε για να εξηγήσει το οτιδήποτε ήταν άγνωστο και ανεξήγητο για τον άνθρωπο με κορυφαίο παράδειγμα τον θάνατο.
.............................
Το γιατί ο άνθρωπος πιστεύει ερμηνεύεται – κυρίως από θεολόγους αν δεν κάνω λάθος – κι από μια "θετική" οπτική. Ότι, για παράδειγμα, αποτελούσε μυστήριο για τους πρωτόγονους το όνειρο, οι χτύποι της καρδιάς, η αναπνοή, η σκιά, το γεγονός ότι ένα "άψυχο" δέντρο άνθιζε μια συγκεκριμένη εποχή, ότι μια έγκυος γυναίκα "έβγαζε" απʼ το σώμα της ένα νέο άνθρωπο κ.α… Υποστηρίζεται δηλαδή ότι επειδή ο άνθρωπος έχει μια έμφυτη πνευματική τάση, απέδωσε όλα αυτά τα ανεξήγητα και μυστηριώδη πράγματα σε υπερφυσικές δυνάμεις. Και κατʼ επέκταση ο ήλιος, η σελήνη, τα αστέρια κι άλλα στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος φαίνονταν σα να ήταν ζωντανά και ασκούσαν επιρροή.
Δεν τα αποκλείω αυτά, αλλά συσχετίζονται και με αιτίες που νομίζω ότι έχουν μεγαλύτερη ισχύ. Για παράδειγμα, η ιδέα των θεών στους πρωτόγονους διαμορφώθηκε και λόγω των τεράστιων εμποδίων που ορθώνονταν μπροστά τους, λόγω του θανάτου, του φόβου, των αναγκών και των κινδύνων που έπρεπε να αντιμετωπίσουν κ.α....

Τώρα η αντίληψη ότι ο άνθρωπος αποτελείται από ψυχή και σώμα είναι πανάρχαιη. Είναι άρρηκτα συνυφασμένη με το φόβο του θανάτου, με την επιθυμία του για μια μεταθανάτια ύπαρξη σε έναν καλύτερο κόσμο, με τη θλίψη του για τον θάνατο αγαπημένων του προσώπων και την επιθυμία να σμίξει ξανά μαζί τους. Συνδέεται επίσης με φαινόμενα της ανθρώπινης ζωής που δημιουργούν μια αίσθηση μυστηρίου και αμηχανίας όπως στο όνειρο όπου ανέκαθεν ο άνθρωπος είχε την εντύπωση ότι μεταφέρεται σε έναν άλλο κόσμο αποκομμένος από το σώμα του, ή νόμιζε ότι επικοινωνεί με τους νεκρούς.

Όπως και ναʼ χει, ο κόσμος των πρωτόγονων ήταν γεμάτος από ψυχές, πνεύματα, φαντάσματα, δαίμονες και γενικότερα από πάσης φύσεως καλές και κακές αόρατες δυνάμεις. Προσπαθούσαν να επικοινωνήσουν με τις καλές για να λάβουν καθοδήγηση και ευλογίες, και να κατευνάσουν τις κακές. Απ' ό, τι ξέρω η προσπάθεια να συλλάβουν τα μέσα με τα οποία ενεργούσαν αυτές οι αόρατες δυνάμεις συνέβαλε στην εξάσκηση της μαγείας, ώστε ο άνθρωπος να τις ελέγξει και να κάνουν αυτό που επιθυμεί αυτός. Άλλωστε, όλοι λίγο πολύ έχουμε ακούσει για φυλές στις οποίες χτυπούσαν τύμπανα (παραπομπή σε βροντές) και ράντιζαν το έδαφος με νερό πιστεύοντας ότι μʼ αυτόν τον τρόπο θα φέρουν βροχή. Γενικότερα, ο άνθρωπος κρίνει τα πάντα με βάση το όφελος που αποκομίζει από αυτά, απέδωσε στις αναρίθμητες συμφορές του κόσμου (πείνα, αρρώστιες, σεισμούς, καταιγίδες κ.α…), που του στερούσαν τις χαρές της ζωής, στο ότι οι αόρατες δυνάμεις ήταν θυμωμένες με τις προσβολές του και προσπαθούσε να τις κατευνάσει (π.χ με θυσίες…). Πίστεψε ότι τα πάντα στη φύση έγιναν για αυτόν και συνέδεσε τα πάντα με την ύπαρξη αόρατων δυνάμεων. Κι επειδή η φύση των τελευταίων του ήταν άγνωστη, έκρινε με βάση τον εαυτό του (και φυσικά του οφέλους που αποκομίζει) φανταζόμενος ότι σκέφτονται όπως αυτός, ότι υπόκεινται στα ίδια πάθη και νοιάζονται για τη διαγωγή του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι θεοί στην Αρχαία Ελλάδα.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη @nt¤wnis|~|¤e : 04-10-08 στις 04:49.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

alis

Περιβόητο Μέλος

H alis αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,012 μηνύματα.

H alis έγραψε: στις 18:40, 30-09-09:

#103
Πιστεύω ότι αρχικά οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να εξηγήσουν διάφορα πράγματα και κυρίως το από που προέρχονται, έτσι δημιούργησαν τη θρησκεία. Επίσης, στη σύγχρονη κοινωνία αλλά και παλιότερα, θεωρώ ότι υπήρχε και υπάρχει η ανάγκη να πιστέψουμε σε κάτι...

Να νιώσουμε ότι αποτελούμε μέρος ενός απώτερου σχεδίου, ότι , ναι, υπάρχει κάποιος που μπορεί να τους ακούσει στις δύσκολες στιγμές τους και να τους βοηθήσει, κάποιος που έχει τη δύναμη να επιφέρει ριζικές αλλαγές.

Επίσης, πιστεύω ότι ένα ποσοστό δεν έχει αναρωτηθεί πολύ για την ύπατξη του Θεού και τη θεωρεί δεδομένη από όσα διδάχτηκε από τους γονείς του, το σχολείο, τον κοινωνικό περίγυρο κλπ.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 52 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε: στις 21:03, 11-10-09:

#104
Αρχική Δημοσίευση από alis
Πιστεύω ότι αρχικά οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να εξηγήσουν διάφορα πράγματα και κυρίως το από που προέρχονται, έτσι δημιούργησαν τη θρησκεία. Επίσης, στη σύγχρονη κοινωνία αλλά και παλιότερα, θεωρώ ότι υπήρχε και υπάρχει η ανάγκη να πιστέψουμε σε κάτι...

Να νιώσουμε ότι αποτελούμε μέρος ενός απώτερου σχεδίου, ότι , ναι, υπάρχει κάποιος που μπορεί να τους ακούσει στις δύσκολες στιγμές τους και να τους βοηθήσει, κάποιος που έχει τη δύναμη να επιφέρει ριζικές αλλαγές.

Γιατί όμως όλοι οι άνθρωποι έχουν μέσα τους εμφυτευμένη τούτη την ανάγκη; Ποια λειτουργία εξυπηρετεί και γιατί επιλέχθηκε από την Φυσική Επιλογή; Ποιο πλεονέκτημα δίνει στον άνθρωπο η έμφυτη ύπαρξη μιας τέτοιας ανάγκης; Είναι μήπως τυχαίο; Σε όλους τους ανθρώπους τυχαίο; Ή μήπως πρόκειται απλά για μια αναπόφευκτη παρενέργεια της διαδικασίας που γέννησε τη νοημοσύνη στον ανθρώπινο νου;

Μήπως τελικά υπάρχει πράγματι κάποιο πλάνο, ή πρόκειται για προβολές της αντίληψής μας προς το Μέγα Χάος, το οποίο ως καθρέπτης τις υλοποιεί και τις επιστρέφει στους ανθρώπους;
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

suspiria (ρόζα)

Περιβόητο Μέλος

H ρόζα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 29 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,445 μηνύματα.

H suspiria έγραψε: στις 21:33, 11-10-09:

#105
Αρχική Δημοσίευση από suspiria
Συμπερασματικά όπως το βλέπω εγώ: Μήπως ναι μεν πιστεύουμε και σεβόμαστε και προσκυνούμε αλλά όταν χρειαστεί το χρησιμοποιούμε και το προσαρμόζουμε και λίγο στις ανάγκες μας; Δεν ξέρω. Ίσως πλέον στις διακρατικές σχέσεις να μην παίζει μεγάλο ρόλο η θρησκεία, τουλάχιστον παγκοσμίως, κι έτσι να έχει μείνει λίγο στην άκρη, αλλά παλαιότερα;
Δύο χρόνια μετά, ευτυχώς μου έχω απαντήσει και έχω αποκτήσει μία πιο εξελιγμένη αντίληψη σχετικά με το θέμα Πάλι καλά.

Μιας και πέρασα λοιπόν από το θέμα ας γράψω και την τωρινή μου άποψη.

Δεν ξέρω αν ο άνθρωπος έχει έμφυτη την τάση να πιστεύει σε μία θρησκεία, είμαι σίγουρη ότι ο άνθρωπος δεν γεννήθηκε "ρεαλιστής". Ο άνθρωπος έχει ανάγκη να ονειροπολεί, να εξηγεί κάτι με έναν δικό του τρόπο που είναι πιο προσιτός σε αυτά που γνωρίζει ώστε να μπορεί να καταλάβει, ο άνθρωπός ζητά να καταλάβει, η περιέργεια είναι βασικό ένστικτο του.

Όταν ο άνθρωπος είχε φτάσει τον πολιτισμό του σε ένα τάδε επίπεδο το οποίο δεν μπορούσε να εξηγήσει το φυσικό φαινόμενο των κεραυνών, πίστεψε ότι υπάρχει ένας θεός που πυροβολεί τη γη επειδή θυμώνει. Η ένταση των κεραυνών θύμιζε οργή όπως τη γνωρίζει ο άνθρωπος. Έτσι κάπως έχουν ξεκινήσει οι θρησκείες.

Σε κάθε θρησκεία συνήθως αντικατοπτρίζονται οι αξίες της κοινωνίας στην οποία η θρησκεία βρίσκει απήχηση και συνήθως η θρησκεία είναι με το μέρος των δυνατών αυτής της κοινωνίας. Προφανές το γιατί.

Ο άνθρωπος αυτή τη στιγμή έχει φτάσει σε ένα σημείο πολιτισμού στο οποίο ακόμα δε μπορεί να προσδιορίσει το πέρας του σύμπαντος. Το μόνο που δηλώνουν οι επιστήμονες όλων των αιώνων είναι ότι το σύμπαν είναι απέρατο. Ο άνθρωπος δεν γνωρίζει από απεραντοσύνη. Η ζωή του είναι συγκεκριμένη και τα αντικείμενα και οι μέρες του και στα πάντα έχει καθορίσει σημεία τέλους και αρχής, τα πάντα είναι συγκεκριμένα χρονικά. Αυτό το ψυχρό σκοτεινό κενό εκεί έξω δεν είναι κάτι απρόσιτο, είναι η οικεία κάποιου Θεού, υπάρχει κάποιο σημείο αναφοράς εκεί έξω αντιληπτό για το ανθρώπινο είδος.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν κίνδυνοι για τον άνθρωπο αλλά και πλεονεκτήματα.
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

_daemon_ (Άγγελος)

Περιβόητο Μέλος

Ο Άγγελος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 1,450 μηνύματα.

O _daemon_ . έγραψε: στις 23:24, 11-10-09:

#106
Τρικυμία σε ένα φιλτζάνι τσάι....
Η πίστη (κάθε μορφής) ένα και μόνο μαρτυράει, την άγνοια της...."αθωότητας" που προσφέρει ευκαιρίες για εκμετάλλευση!
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

mindcircus

Επιφανές Μέλος

H mindcircus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών , επαγγέλεται Μηχανικός αεροσκαφών και μας γράφει απο Σουηδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 4,623 μηνύματα.

H mindcircus Open Mind, Open Heart έγραψε: στις 01:56, 12-10-09:

#107
Δεν πιστευω πως ειναι ουτε επειδη ετσι μας εμαθαν ουτε απο υποχρεωση.
Αν συμβαινει αυτο σε καποιον πρεπει γρηγορα ναναθεωρησει και συνειδητα να αποφασισει αν θελει να πιστευει η οχι.
Ανθρωποι που ακομα δεν μπορουν συνειδητα να πιστεψουν σε κατι και ψαχνονται, μπερδευονται πολυ πιο ευκολα σε καθημερινα ζητηματα απο,τι αλλοι!

Αλλωστε ακομα κι αν σεχει μαθει καποιος ετσι, μετα τα 16-18-20(διαφερει απο ανθρωπο σε ανθρωπο η ηλικια) αρχιζεις κι ωριμαζεις κι εχεις την ικανοτητα/δυνατοτητα να πιστεψεις η οχι συμφωνα με τα δικα σου πια κριτηρια.

Συνηθως η πιστη ερχεται (η φευγει απο)στον ανθρωπο μετα απο ενα βαρυ σοκ.
πιο πριν μπορει να μην πιστευει η να πιστευει επιφανειακα, ετσι επειδη τον εμαθαν οπως λες.
Οποιος πιστευει αργοτερα ειναι Ισως γιατι εκει βρισκει παρηγορια κι ελπιδα.
Ο ανθρωπος ναι μεν εχει ερθει μονος στον κοσμο αλλα ειναι γεννημενος να χει αναγκη τη συντροφια ειτε ανθρωπινη ειτε θεικη.
Καποιοι προτιμουν την ανθρωπινη συντροφια, καποιοι προτιμουν να μοιρολατρουν και να προσευχονατι στα θεια, καποιοι εχουν αναγκη να πιστευουν καπου γιατι αυτο τους δινει δυναμη και τους στηριζει ψυχολογικα.

ο καθενας λοιπον θα σου απαντησει διαφορετικα, δεν υπαρχει κοινη τροχια σε αυτη την απαντηση, ουτε κοινη πορεια.
ο καθενας απο μας ψαχνει να βρει το νοημα της δικης του ζωης κι απο κει φαινεται ξεκαθαρα ποσο διαφορετικοι ειναι οι ανθρωποι αναμεταξυ τους.(κι αυτο ειναι υπεροχο!!!)
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Heptamer (von Sentonof!)

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο von Sentonof! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 51 ετών , επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 568 μηνύματα.

O Heptamer von Sentonof έγραψε: στις 10:47, 12-10-09:

#108
Το γιατί πιστεύουμε,δεν εχει εξηγηθει (επαρκώς).

Η δαρβινιστική προσέγγιση,λεει πως η κινητήρια δυναμη στη ζωη του ανθρώπου ειναι ο εγωισμός του και οι διεργασίες ενίσχυσης.

Η θρησκεια αποτελει μια τετοια ενίσχυση,αφου μας πλημμυρίζει με το καθησυχαστικό αισθημα,μεσα σε εναν επικίνδυνο κόσμο να αισθανομασε προστατευμένοι και αγκαλιασμένοι με αγάπη απο ενα υπερτατο ον,στο οποιο αποδιδουμε
a priori συγκεκριμένες προθέσεις - γιατι το να προσδίδουμε προθέσεις σε καθετι στη φύση,ειναι αυτοματη λειτουργια του νου και ο πιο συντομος δρομος (αντι)δράσης - το οποιο,περα απο τη βοήθειά του που (θεωρουμε πως) μας προσφέρει διαμέσου των προσευχών μας,συγχρόνως μας απαλλάσσει αξιωματικα και απο το φοβο του θανατου.

Εχουμε συνεπώς,δημιουργήσει ενα πλαισιο,ενα σταθερο σημειο αναφοράς,στο οποιο αισθανομαστε σιγουροι
Mια παράλογα ισχυρη πεποιθηση,προφυλασσει απο την ασταθεια του νου.
Πλάθουμε εναν κόσμο,μεσα στον οποιο να νιώθουμε καλά,προκειμενου να μην ...τρελλαθούμε απο τις συνεχεις αναθεωρήσεις!

Η εμμονή ακόμα και σε μια παραλογη πεποιθηση,ειναι προτιμότερη απο την αμφιταλάντευση.
Η τελευταία ειναι εξόχως επιζήμια,ειδικά οταν χρειάζεται να παρει κανεις ζωτικές και γρηγορες αποφασεις για τη ζωή του.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Himela

Συντονίστρια

H Himela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 38 ετών , επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 14,815 μηνύματα.

H Himela σ' όποιον αρέσουμε... έγραψε: στις 10:55, 12-10-09:

#109
Δύο είναι οι λόγοι που πιστεύω: ο φόβος κι η ελπίδα. Ο φόβος υποσυνείδητα σε προφυλάσσει από κάποιες βιαστικές, κακές, ύπουλες κινήσεις. Υπάρχει τέλος πάντων ένα αόρατο χαλινάρι, ένας μπούσουλας για να κάνεις το καλό. Η ελπίδα πάλι... όλοι οι άνθρωποι τη χρειάζονται.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

zanin

Περιβόητο Μέλος

H zanin αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 33 ετών και μας γράφει απο Ηράκλειο (Αττική). Έχει γράψει 1,169 μηνύματα.

H zanin έγραψε: στις 12:29, 12-10-09:

#110
το θεωρώ λίγο ανούσιο να πιστευει κάποιος από φόβο.
π.χ αν κλέψω θα με τιμωρήσει ο θεός και μπορεί μελλοντικά να γυρίσει το κακό σε εμένα ή να πάω στην κόλαση
δηλαδή π΄ρεπει να φοβάται κάποιος το θεό ή τη δύναμη για να πραττει σωστά;;;
το να πιστεύουν στην ελπίδα, ναι!
η ελπίδα σου δίνει δύναμη να προχωράς μπροστά ακόμα και στις δύσκολες στιγμές της ζωής.

προσωπικά δεν πιστεύω στο θεό για την ελπίδα, άλλο ελπίζω να πάνε όλα καλά και άλλο πιστεύω στο θεό πως χάρη σε αυτόν θα πάνε όλα καλά
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

IL PENSIERO

Πολύ δραστήριο μέλος

H IL PENSIERO αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 477 μηνύματα.

H IL PENSIERO έγραψε: στις 15:57, 12-10-09:

#111
Προσωπικά δεν πιστεύω σε καμιά θρησκεία. Ούτε όμως δέχομαι και τον όρο άθεος (αθεΐα ακούγεται σαν ασθένεια). Από το α το (στερητικό) και θεός που σημαίνει ότι έχουμε καταλάβει ότι υπάρχει θεός και τον απαρνιόμαστε. Δεν μπορείς να απαρνηθείς κάτι που δεν έχει αποδειχθεί η ύπαρξή του στα πλαίσια της ορθής λογικής, ούτε και να δεχθείς αβίαστα μια από τις τόσες θρησκείες που υπάρχουν. Άραγε ποια να είναι η καλύτερη; Ποιος θεός από όλους;
Όμως οι άνθρωποι μη όντας ικανοποιημένοι από τις έγνοιες, τις λύπες και τις δυσχέρειες που τους προκαλεί ο πραγματικός κόσμος, δημιουργούν έναν δεύτερο, φανταστικό κόσμο, υπό μορφή χιλιάδων δεισιδαιμονιών. Οι τελευταίες αυτές τον διακατέχουν με διάφορους τρόπους. Ο άνθρωπος τους αφιερώνει τις καλύτερες στιγμές και τις περισσότερες δυνάμεις του. Έτσι κατασκευάζει μόνος του δαίμονες, θεούς και αγίους σύμφωνα με την εικόνα του. Όλοι αυτοί αξιώνουν ανά πάσα στιγμή θυσίες, προσευχές, διακοσμήσεις, προσκυνήματα, γονυκλισίες, τάματα. Μύθος και πραγματικότητα γίνονται ένα και τίθενται στην υπηρεσία τους, και ο μύθος συσκοτίζει την πραγματικότητα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα κάθε γεγονός της ζωής να γίνεται δεκτό ως μια εκδήλωση της δύναμής τους. Οι μυστικιστικές συνομιλίες με αυτές τις θεότητες καλύπτουν το ήμισυ των ημερών, διατηρούν αδιαλείπτως την ελπίδα. Η γοητεία της αυταπάτης τις κάνει συχνά πιο ενδιαφέρουσες από τη συναναστροφή με πραγματικά όντα.
Επειδή όμως το νόμισμα έχει δύο όψεις θα δανειστώ μια φράση του Βολταίρου ενός εκ των μεγαλυτέρων άθεων διαφωτιστών αλλά και ταυτοχρόνως τον κυριότερο υπέρμαχο της ανεξιθρησκίας, ο οποίος έλεγε «αν δεν υπήρχε θεός θα έπρεπε να εφεύρουμε έναν». Το τελευταίο έχει πολλά να μας πει.
Δεν μπορώ ανεξάρτητα με το τι πιστεύω εγώ να μην παραδεχθώ ότι η πίστη στον θεό γενικά έχει βοηθήσει την ανθρωπότητα σε αρκετές περιπτώσεις, (όχι σε όλες…. βλέπε φανατισμός μουσουλμάνων, ανθρώπινες βόμβες στο όνομα της θρησκείας κλπ). Θα σταθώ μόνο στα θετικά. Στο πρώτο πράγμα που παίζει σημαντικό ρόλο είναι κυρίως η ψυχολογία. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν την δύναμη να σκεφτούν με ψυχρό ορθολογισμό, έχουν ανάγκη από την ΕΛΠΙΔΑ, ανάγκη να ξέρουν πως κάτι πιο ισχυρό είναι εδώ γιʼ αυτούς. Κυρίως όταν τους ανθρώπους τους πλησιάζει ο φόβος του θανάτου τους κάνει ευάλωτους, συναισθηματικούς, τους αναγκάζει να υποταχθούν μπροστά στο μοιραίο και έτσι η θρησκεία γίνεται το τελευταίο λιμάνι. Στους ανθρώπους αυτούς δεν έχει κανείς το δικαίωμα της νουθεσίας προς την θετική σκέψη. Εκείνη την στιγμή αυτό που πιστεύει τον βοηθάει σημαντικά και μια καλή ψυχολογία πολλές φορές φέρνει και σωματική καλυτέρευση. Το δεύτερο είναι ότι όποιοι κι αν είναι οι εκπρόσωποι των θρησκειών, μιλώ για το έμψυχο προσωπικό των ναών κλπ. σε δύσκολους καιρούς, πολέμους, φτώχια, πείνα, έχουν εξυπηρετήσει στο μέτρο του δυνατού ανθρώπους που είχαν ανάγκη. Μέχρι και σήμερα οφείλω να αναγνωρίσω πως η εκκλησία η δική μας αλλά και γενικότερα (π.χ. στην Αμερική οι άνθρωποι ζουν σε κοινότητες που τις έχει υπό την προστασία της η τοπική εκκλησία) δίνει τροφή, ρουχισμό, καμιά φορά ακόμη και κατάλυμα. Τέλος λένε πως οι άνθρωποι όταν πιστεύουν κάπου είναι σαν να τους ελέγχει κάτι ηθικά. Τους κάνει λιγότερο σκληρούς, μαθαίνουν να ελέγχουν τον εγωισμό τους και τον υλισμό τους και να ταπεινώνονται και αυτοί καμιά φορά. Το σίγουρο είναι πως δεν μπορώ να κρίνω αρνητικά έναν άνθρωπο που δεν πιστεύει ότι κι εγώ, που δεν μπορεί να στηριχθεί στις δικές του δυνάμεις και έχει την ανάγκη (έστω κι αν εγώ το χαρακτηρίσω δεκανίκι ) της θρησκείας, γιατί τότε το πρόβλημα το έχω εγώ.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη IL PENSIERO : 12-10-09 στις 16:08.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

alis

Περιβόητο Μέλος

H alis αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,012 μηνύματα.

H alis έγραψε: στις 17:26, 12-10-09:

#112
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Γιατί όμως όλοι οι άνθρωποι έχουν μέσα τους εμφυτευμένη τούτη την ανάγκη; Ποια λειτουργία εξυπηρετεί και γιατί επιλέχθηκε από την Φυσική Επιλογή; Ποιο πλεονέκτημα δίνει στον άνθρωπο η έμφυτη ύπαρξη μιας τέτοιας ανάγκης; Είναι μήπως τυχαίο; Σε όλους τους ανθρώπους τυχαίο; Ή μήπως πρόκειται απλά για μια αναπόφευκτη παρενέργεια της διαδικασίας που γέννησε τη νοημοσύνη στον ανθρώπινο νου;

Μήπως τελικά υπάρχει πράγματι κάποιο πλάνο, ή πρόκειται για προβολές της αντίληψής μας προς το Μέγα Χάος, το οποίο ως καθρέπτης τις υλοποιεί και τις επιστρέφει στους ανθρώπους;
Νομίζω πως ο συνδυασμός της ανεπτυγμένης νοημοσύνης και των δυσκολιών που έφερε η ζωή σημιουργούν αυτή την ανάγκη... Ή ίσως και η σκέψη του θανάτου. Αν όλα ήταν τέλεια, αν δεν αντιμετωπίζαμε προβλήματα, αν δεν πεθάναμε, τότε κάτα την δική μου πάντα άποψη δεν θα νιώθαμε την ανάγκη να πιστέψουμε.

Όσο για το αν υπάρχει κάποιο πλάνο. Δεν έχω κάποια εντελώς ολοκληρωμένη άποψη. Άλλα τείνω πως ότι, όχι, δεν υπάρχει.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Loukianos (Λουκας)

Νεοφερμένος

Ο Λουκας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Οικονομολόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 43 μηνύματα.

O Loukianos έγραψε: στις 00:42, 14-10-09:

#113
Θεωρω πως ο φοβος και η εξαυτου προερχομενη ελπιδα, προτρεπουν τον ανθρωπο να πιστευει σε κατι το υπερανθρωπινο και παντοδυναμο.
Η ζωη μας ειναι γεματη με αβεβαιωτητες, δυσκολιες και πολλες φορες δεινα και ανεξαιρετως καταληγει στον θανατο. Η πραγματικοτητα αυτη, για πολλους, ειναι τοσο αφορητη και υπερβολικη που οι περισσοτεροι επιτρεπουν ασιστατες και παραλογες ελπιδες να παρεμποδιζουν και πολλες φορες να κατευθυνουν την νοντικη τους διαδικασια.
Πολλοι ωθουμενοι απο διαφορες φοβιες δημιουργουν εναν εξωπραγματικο, φανταστικο κοσμο, η υποστηριξη και διατηρηση του οποιου απαιτει την νοερα δημιουργια μιας παντοδυναμης Οντοτητας και ετσι αυτη η εξ απελπισιας και φοβου προερχομενη ελπιδα και η θεοποιηση της τους αποδυναμωνει και δεσμευει.
Αλοι αποδεχονται την γεματη αντιξοοτητες απροβλεπτη ζωη, ως την μονη πραγματικοτητα, και προσπαθουν να την αντιμετωπισουν χωρις φοβους και παραλογες προσδοκιες. Δεν θεωρουν τα ανθρωπινα ως ματαια και δεν αισθανονται οικτο για την ζωη τους, ετσι η ζωη τους γινεται πιο ενδιαφερουσα, ηρεμη, φυσιολογικη και προπαντων αδεσμευτη, χωρις την αναγκη πιστης σε κατι που η υπαρξη του αμφισβητειται και οπωσδηποτε αγνωειται. Την πραγματικοτητα αυτη την περιγραφει σαφεστατα ο μεγαλος λογιος Νικος Καζαντζακης, "Δεν πιστευω σε τιποτα, Δεν φοβαμαι τιποτα, Ειμαι ελευθερος".

Γιατί όμως όλοι οι άνθρωποι έχουν μέσα τους εμφυτευμένη τούτη την ανάγκη; Ποια λειτουργία εξυπηρετεί και γιατί επιλέχθηκε από την Φυσική Επιλογή;


Ειμαι της γνωμης, πως η πιστη σε οποιαδηποτα θεοτητα η ανωτερα δυναμη δεν μπορει να ειναι εμφυτη. Δεν ειμαστε οντα γεννημενα να πιστευουμε, κατι τετοιο θα συνεπαγετο την υπαρξη ενος θεικου γονιδιου, κατι που μαλλον ειναι λανθασμενο και οπωσδηποτε αβασιμο. Δεν υπαρχει λογος να πιστευουμε, πως ο ανθρωπος εξεληχθη ιδιαιτερως για να πιστευει σε θεοτητα-τες, στην περιπτωση μαλιστα που η υπαρξη της-των, αμφισβητειται.
Εαν η πιστη σε θεοτητα-τες ητο εμφυτη, τοτε ολοι οι ανθρωποι αναμφισβητητως θα επιστευαν και μαλιστα στην ιδια θεοτητα, η οποια εκφυσεως θα ηταν και η σωστη, κατι που δεν συμβαινει, εκτος βεβαια, εαν υπαρχουν διαφορετικα και πολλα τετοιου ειδους θεικα γονιδια σε διαφορετικους ανθρωπους και φυλες, οπως το γονιδιο του Οσιρη και της Ισιδας, του Βραχμαν, του Βουδα, του Δια, του θεου των Ιουδαιων κ.λ.π. και να μην ξεχναμε το γονιδιο των αθειστων.
Για τους λογους αυτους, θεωρω την αποψη περι εμφυτου πιστεως λανθασμενη και αβασιμη.

Προσπαθω επισης με εκπληξη να καταλαβω πως το,

Γνωθι σαυτον


σχετιζεται με το υπο συζητηση θεμα μας,
"Γιατι Πιστευoυn oi ανθρωποι;"
εκτος βεβαια εαν νοειται, πως οι πιστευοντες στον εαυτον τους δεν εχουν γνωση του εαυτου των, ενω οι πιστευοντες σε κατι αναποδεικτο και αμφιβολο εχουν.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Loukianos : 14-10-09 στις 04:12.
1
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 52 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε: στις 23:49, 14-10-09:

#114
Από την άλλη πλευρά όμως αγαπητέ Λουκιανέ, είναι γνωστό ότι η πίστη μετακινεί ακόμη και βουνά. Θεραπεύει ανίατες ασθένειες, κάνει ολόκληρο το κατά τ' άλλα ψυχρό και ασυγκίνητο σύμπαν να υποκλιθεί και να συνωμοτήσει υπέρ της πραγματοποίησης αυτού που πιστεύεις με όλη σου τη δύναμη. Θεωρείται μάλιστα απ' όλους τους σοφούς, ως η απαραίτητη προϋπόθεση για την πραγματοποίηση ενός οράματος. Πώς είναι λοιπόν δυνατόν αυτή η εγκατεστημένη αλληλεπίδραση μεταξύ της ανθρώπινης νόησης και της υφής του σύμπαντος να είναι αποτέλεσμα ψεύδους; Γιατί το σύμπαν ανταποκρίνεται στις πίστεις των ανθρώπων; Μήπως είναι επικίνδυνη απλούστευση το να τη θεωρούμε μόνο και μόνο ως μία ανθρώπινη παθογένεια;
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Loukianos (Λουκας)

Νεοφερμένος

Ο Λουκας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Οικονομολόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 43 μηνύματα.

O Loukianos έγραψε: στις 06:25, 15-10-09:

#115
Αγαπητε φιλε GreatChaos,
Καιτοι θα ηθελα πολυ να συμφωνησω με τις τοποθετησεις σου, πως

«είναι γνωστό ότι η πίστη μετακινεί ακόμη και βουνά.»

εντουτοις λογω αγνοιας πρεπει να διαφωνησω. Ομολογουμενος δεν γνωριζω κανεναν πιστο, απο καταβολης κοσμου, να εχει μετακινησει οχι μονον βουνο αλλα εστω και ενα μικρο λοφισκο η βραχο. Ολα τα βουνα φαινεται να ειναι στην θεση που πρωτοεμφανιστηκαν.
Επισης, δεν ειμαι ενημερος του γεγονοτος που περιγραφεις, πως η πιστη

«κάνει ολόκληρο το κατά τ' άλλα ψυχρό και ασυγκίνητο σύμπαν να υποκλιθεί και να συνωμοτήσει υπέρ της πραγματοποίησης αυτού που πιστεύεις με όλη σου τη δύναμη.»

Εαν αυτο ηταν αληθες τοτε το συμπαν θα ητο υποχειριο των πιστων πραγμα που δεν συμβαινει. Αυτο ομως που ειναι δυνατον να συμβει, συμφωνα με την θεωρια του Χαους, γεγονατα που λαμβανουν χωρα στην Γη και διαφορες φυσικες ανθρωπινες ενεργειες εχουν συμπαντικες επιπτωσεις, οσο απειροελαχιστες και εαν ειναι , «Butterfly Effect».
Γραφεις Επισεις, πως η πιστη

«Θεραπεύει ανίατες ασθένειες,»

Ειναι γεγονος, πως πολλες φορες ανιατες ασθενειες, για λογους που η επιστημη αδυνατει να εξηγησει, θεραπευονται. Για το φαινομενο αυτο υπαρχουν πολλες αποψεις, μερικες απο τις οποιες αναφερω:
Πιστοι τις περιπτωσεις αυτες τις θεωρουν θαυματα και σχετιζομενες αμεσα με την πιστη του ατομου και των περι αυτου.
Επιστημονες και θεραποντες Iατροι αποδιδουν τα φαινομενα αυτα σε ψυχολογικοβιολογικες καταστασεις που επιδρουν και ερεθιζουν το ανοσοποιητικο συστημα, το οποιο εν συνεχεια εξουδετερωνει τις ασθενειες. Mαλιστα σε πολλες περιπτωσεις Ιατροι διδουν σε ασθενεις φαρμακα τα οποια στην παραγματικοτητα δεν εχουν καμμια θεραπευτικη ιδιοτητα και ομως σε 25-30% των περιπτωσεων ειναι αποτελεσματικα, αυτο το φαινομενο στους ιατρικους κυκλους ειναι γνωστο ως το PLACIBO EFFECT.
Εχουμε επισης περιπτωσεις, που ασθενεις αρνουνται ιατρικες επεμβασεις και θεραπειες, λογω πιστεως και μετ`ολιγον πεθαινουν, καιτοι για την ασθενεια τους υπηρχε θεραπεια.
Εγω παντως αισθανομαι πιο ανετα στα χερια των Ιατρων παρα στην αμφιβολη δυναμη της πιστης.
1
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε: στις 09:43, 15-10-09:

#116
Αρχική Δημοσίευση από Loukianos
...
Εγω παντως αισθανομαι πιο ανετα στα χερια των Ιατρων παρα στην αμφιβολη δυναμη της πιστης.
Αγαπητέ Λουκιανέ, αυτή την αίσθηση άνεσης προς τα "χέρια των Ιατρών", δεν την οφείλετε σε κάποια πίστη;
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Loukianos (Λουκας)

Νεοφερμένος

Ο Λουκας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Οικονομολόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 43 μηνύματα.

O Loukianos έγραψε: στις 22:16, 15-10-09:

#117
Αγαπητε Νωευς ,
Εις απαντηση της ερωτησης σας,
«αυτή την αίσθηση άνεσης προς τα "χέρια των Ιατρών", δεν την οφείλετε σε κάποια πίστη;
Εχω να προσθεσω τα εξεις:
Πιστη, εκτος της υπο συζητησην δογματικης της εννοιας , σημαινει και την μετα βαιβεωτητος, απολυτη αφοσιωση στην ορθοτητα μιας ιδεας, μιας φιλοσοφιας, ενος πραγματος κ.λ.π. Η πιστη, ανεξαιρετως, συμπεριλαμβανει την εννοια συμβαινοντων και μελλοντικως αναμενομενων αποτελεσματων, που δεν στηριζονται σε λογικες διαδικασιες η εμπειρικα δεδομενα. Η πιστη μπορει καποιος να ισχυριστει, πως ειναι η ανευ κριτικης σκεψης συνεναιση του νου πως κατι ειναι αληθες.
Συμφωνως με τα ανωτερω λοιπον, το να αισθανεται καποιος πιο ανετα στα χερια των ιατρων, δεν ειναι θεμα πιστης αλλα το λογικο συμπερασμα μιας νοητικης διαδικασιας που στηριζεται σε πολλα εμπειρικα στοιχεια.
1
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 52 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε: στις 22:36, 15-10-09:

#118
Λουκιανέ μου, αυτά που μου γράφεις είναι ΠΙΘΑΝΕΣ εξηγήσεις των φαινομένων, δεν είναι όμως οι μόνες δυνατές. Πιθανόν η πίστη να βοηθά τον άνθρωπο να "μετακινήσει το σημείο συναρμογής" του, κατά τον Δον Χουάν, έτσι ώστε να συντονιστεί με μια πραγματικότητα όπου δεν πάσχει πλέον. Κάτι τέτοιο είχε δηλώσει κάποιος σαμάνος του Αμαζονίου στα μέλη ενός τηλεοπτικού συνεργείου, ένας εκ των οποίων κινδύνευε από πυρετό και ο σαμάνος τον θεράπευσε, πέφτοντας κι ο ίδιος σε έκσταση. "Τον πήγα σε κάποιο μέρος όπου δεν ήταν άρρωστος" δήλωσε...

Είναι άλλο το να αρνούμαστε την εξουσιαστική αυθεντία της οιασδήποτε εκκλησίας ή θρησκείας στο να καθοδηγεί έστω και κατά το παραμικρό τη σκέψη μας και άλλο να απορρίπτουμε απερίσκεπτα, πράγματα που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε πλήρως, όπως η πρόδηλη κατά πολλούς μελετητές πνευματικότητα του σύμπαντος ή εάν θέλεις η απλή φιλοσοφική σκέψη ότι δεν νοείται ύλη χωρίς αντίστοιχες πνευματικές ιδιότητες, αφού στην ουσία και η επιστήμη μας προϊδεάζει ότι η ύλη προέρχεται από συμπύκνωση της ενέργειας ενώ ταυτόχρονα η υφή του σύμπαντος φαίνεται ν' αποτελείται από ροές πληροφορίας, όπως μπορεί κάποιος να δει τα πράγματα χρησιμοποιώντας το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου του. (για περισσότερα επ' αυτού, δες αυτήν την ομιλία, είναι από τις πλέον δημοφιλείς στο TED)

Ας κρατούμε λοιπόν και την απαιτούμενη αμφιβολία, όση τουλάχιστον συνεπάγεται η "Αρχή της Αβεβαιότητας" του Χάιζενμπεργκ. Ας μην ξεχνάμε ότι το Σύμπαν πιθανόν να έχει δέκα ή έντεκα διαστάσεις, σύμφωνα με τη θεωρία των υπερχορδών και κανείς από εμάς δεν μπορεί να συλλάβει σε βάθος μία ενδεκαδιάστατη οντότητα. Ίσως αυτό να εννοούσαν οι αρχαίοι φιλόσοφοι, εσωτεριστές και αλχημιστές όταν μιλούσαν για το Θείον. Ίσως η έννοια του Θεού να είναι απλά μια παρεξήγηση, ενώ πίσω από αυτό το ιδιαίτερα πετυχημένο, σύμφωνα με τον Richard Dawkins μιμίδιο να κρύβεται μια αμυδρή συνειδητοποίηση μιας ενδεκαδιάστατης υπόστασης...
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Loukianos (Λουκας)

Νεοφερμένος

Ο Λουκας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Οικονομολόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 43 μηνύματα.

O Loukianos έγραψε: στις 09:12, 16-10-09:

#119
Φιλε Great Chaos,
Συμφωνω με την εκτιμηση σου, πως οι περιπτωσεις που ανεφερα,ειναι μερικες απο τις
«ΠΙΘΑΝΕΣ εξηγήσεις των φαινομένων, δεν είναι όμως οι μόνες δυνατές.»,
γι`αυτο μαλιστα εγραψα, πως
«Για το φαινομενο αυτο υπαρχουν πολλες αποψεις, μερικες απο τις οποιες αναφερω:».
Σχετικως ομως με το θεμα που αναφερεις, περι της δια πιστεως μετακινησης του σημειου συναρμογης του ανθρωπου, κατα τον Δον Χουαν, και την εννοια των δυο πραγματικοτητων του συμπαντος, του υλικου και εφημερου Τονελ και του αυλου και αιωνιου Ναγουαλ, εχω να προσθεσω πολλα, δεν νομιζω ομως πως σχετιζεται αμεσα με το θεμα μας, εαν ομως υπαρχει ενδιαφερον, θα ητο προτιμοτερο να συζητηθει εκτεταμενως σε ξεχωριστο topic.
Γραφεις επισης, πως

«Είναι άλλο το να αρνούμαστε την εξουσιαστική αυθεντία της οιασδήποτε εκκλησίας ή θρησκείας στο να καθοδηγεί έστω και κατά το παραμικρό τη σκέψη μας και άλλο να απορρίπτουμε απερίσκεπτα, πράγματα που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε πλήρως, όπως η πρόδηλη κατά πολλούς μελετητές πνευματικότητα του σύμπαντος ή εάν θέλεις η απλή φιλοσοφική σκέψη ότι δεν νοείται ύλη χωρίς αντίστοιχες πνευματικές ιδιότητες,».

Η ουσια του θεματος φιλε μου, δεν ειναι η απερισκεπτη απορριψη πραγματων που δεν κατανοουμε πληρως, αλλα η παραλογη, απολυτη και η ανευ στοιχειων, η τουλαχιστων ενδειξεων αποδοχη των. Παντοτε πρεπει να ερευνουμε, για πραγματα που δεν κατανοουμε και για απαντησεις σε διλημματα που μας προβληματιζουν, ποτε ομως δεν πρεπει αναμφισβητητως να αποδεχομαστε παραλογες εικασιες.
Εαν η πνευματικοτητα του συμπαντος και της υλης ηταν προδηλη, οπως φαινεται πως πιστευεις, κατι θα ειχαμε και εμεις οι υπολλοιποι αντικηφθει περι αυτων, αυτο ομως οχι μονον δεν συμβαινει, αλλα και αυτοι, που επιμενουν σ`αυτα, οταν ερωτηθουν αδυνατουν να εξηγησουν πως καταληγουν σε τετοιου ειδους συμπερασματα, αυτο που συνηθως προβαλλουν ως επιχειρημα ειναι πως ειναι θεμα πιστης.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

loukassss

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Ο loukassss αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 39 ετών . Έχει γράψει 98 μηνύματα.

O loukassss έγραψε: στις 23:23, 26-03-10:

#120
Θα έλεγα κατα την αποψή μου οτι η πίστη πράγματι ωθείται απο μια εσωτερική ανάγκη νοηματοδοτήσεως και προορισμού της ζωής και εδράζεται στον βασικό μας φόβο απέναντι του θανάτου. Με δεδομένο λοιπόν αυτη την κατάσταση ο άνθρωπος μπορεί να προσδώσει θεικές ιδιότητες, να ειδωλοποιήσει και να επιδείξει θρησκευτική προσκόλληση σε πράγματα, πρόσωπα, γεγονότα και φαντασίες εαν στηριχθεί μονάχα στις προσωπικές του δυνάμεις. Εδώ λοιπόν, κατα την γνώμη μου, έρχεται και αναπληρώνει το υπαρξιακό κενό η αλήθεια αυτή που αποκαλύπτεται και δεν αποδεικνύεται με ορθολογισμούς. Παρόλα αυτά ειναι σχεδόν αδύνατο να γευθεί κάποιος τους καρπούς της πίστεως όταν δεν βαδίζει ήδη σε αυτόν τον δρόμο επούλωσης των πληγών της ανθρωπίνης ύπαρξης απο τα ποικίλα πάθη και του πνευματικού θανάτου. Δυστυχώς πολλές φορές τα πάθη υπαγορεύουν νοητικές διεργασίες και ''λογικά'' συμπεράσματα. Η αλήθεια στην οποία αναφέρθηκα παραπάνω είναι φυσικά το πρόσωπο του Χριστού.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα


Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια