Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός Ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αντιδράσεις σε Posts μου Παραθέσεις των Posts μου Αναφορές σε Εμένα Ενέργειες Συντονιστών Αόρατος Χρήστης

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 68,966 μέλη και 2,478,160 μηνύματα σε 78,929 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 469 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Alejandro Jodorowsky


Περιβόητο Μέλος

H εμμα_τριντεντ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,105 μηνύματα.

H εμμα_τριντεντ έγραψε: στις 14:57, 02-05-13:

Μετά από ενδελεχή έρευνα σε e-steki.gr, Chat&Fun, iSchool, MyCat και IconoclastRadio πάνω στον γλυκό μου Αλεχάνδρο, κατάφερα και βρήκα το όνομά του μονάχα στο θέμα της ταινίας The Fountain ως πηγή έμπνευσης του Aronofsky. Έτσι λοιπόν αναφώνησα ένα lol και ξεκίνησα να ξεψαχνίζω τον best friend I've ever had, named Google.
Ανακάλυψα τα εξής ενδιαφέροντα(not really, αυτά τα ήξερα) από την κολλητή του κολλητού, named Wiki, τα οποία και παραθέτω επιγραμματικά:
Alejandro Jodorowsky Prullansky (Spanish: [aleˈxandɾo xoðoˈɾofski]) (born 17 February 1929)is a Chilean-French filmmaker, playwright, actor, author, musician, comics writer and spiritual guru. Best known for his avant-garde films, he has been "venerated by cult cinema enthusiasts" for his work which "is filled with violently surreal images and a hybrid blend of mysticism and religious provocation."
Θα ήθελα εδώ να παραθέσω μονάχα την κατηγορία Early years (1929–1952) από τη βιογραφία του
θεωρώντας την ως πιο ενδιαφέρουσα καθώς επίσης και έναν ικανοποιητικό λόγο που να εξηγεί τον κεραυνοβόλο έρωτά μου(ναι, υπάρχει) προς εκείνον, όπου υπογράμμισα τα βασικότερα κατ'εμέ:
Early years (1929–1952)
Jodorowsky was born in 1929 in the coastal town of Tocopilla, Chile to parents who were Jewish immigrants from Yekaterinoslav (act. Dnipropetrovsk), Elisavetgrad (act. Kirovohrad) and other Ukrainian cities of the Russian Empire. His father, Jaime Jodorowsky Groismann, was a merchant who was largely abusive to his wife Sara Felicidad, at one time accused her of flirting with a customer. Angered, he subsequently beat and raped her, getting her pregnant, which led to the birth of Alejandro. Because of this brutal conception, Sara both hated her husband and disliked her son, telling him that "I cannot love you" and rarely showing him tenderness. Alejandro also had an elder sister, but disliked her for he believed that she was selfish, doing "everything to expel me from the family so that she could be the centre of attention." Alongside his dislike for his family, he also held contempt for many of the local people, who viewed him as an outsider because of his status as the son of immigrants, and also for the American mining industrialists who worked locally and treated the Chilean people badly. It was this treatment at the hands of Americans that led to his later condemnation of American imperialism and neo-colonialism in Latin America in several of his films. Nonetheless he liked his local area, and was greatly unhappy when he was forced to leave it aged nine years old, something he blamed his father for. His family subsequently moved to the city of Santiago, Chile.
He immersed himself in reading, and also began writing poetry, having his first poem published when he was sixteen years old, alongside associating with such Chilean poets as Nicanor Parra and Enrique Lihn. Becoming interested in the political ideology of anarchism, he began attending college, studying psychology and philosophy, but stayed for only two years. After dropping out, and having an interest in theatre and particularly mime, he took up employment as a clown in a circus and began a career as a theatre director. Meanwhile, in 1947 he founded his own theatrical troupe, the Teatro Mimico, who by 1952 had fifty members, and the following year he wrote his first play, El Minotaura (The Minotaur). Nonetheless, Jodorowsky felt that there was little for him left in Chile, and so that year he moved to Paris, France.
Αφού καθησυχάστηκα τελικά πως δεν επρόκειτο περί ενός ακόμα βαρετού, σοβαροφανή τυπάκου, συνέχισα το διάβασμα που τόσο απεχθάνομαι. Παραθέτω λοιπόν με χρονολογική σειρά την φιλμογραφία:
1957 La cravate(short)
1965 Teatro sin fin(short)
1968 Fando y Lis
1970 El Topo
1973 The Holy Mountain
1978 Tusk
1989 Santa Sangre
1990 The Rainbow Thief
2013 The Dance of Reality(upcoming)
Από αυτά, ξεχώρισα τα παρακάτω για λόγους που βαριέμαι ελεεινά να εξηγήσω αλλά απορρίψτε την ειλικρίνειά μου και θεωρείστε απλά πως δεν το αναλύω για το σασπένς:
El Topo and The Holy Mountain (1970–1974)
In 1970, Jodorowsky released the film El Topo, which is sometimes known in English as The Mole, which he had both directed and starred in. An acid western, El Topo tells the story of a wandering Mexican bandit and gunslinger, El Topo (played by Jodorowsky himself), who is on a search for spiritual enlightenment, taking his young son along with him. Along the way, he violently confronts a number of other individuals, before finally being killed himself and being resurrected to live within a community of deformed people who are trapped inside a mountain cave. Describing the work, he stated that "I ask of film what most North Americans ask of psychedelic drugs. The difference being that when one creates a psychedelic film, he need not create a film that shows the visions of a person who has taken a pill; rather, he needs to manufacture the pill." Knowing how Fando y Lis had caused such a scandal in Mexico, Jodorowsky decided not to release El Topo there, instead focusing on its release in other countries across the world, including Mexico’s northern neighbour, the United States. It was in New York City where the film would play as a "midnight movie" for several months at Ben Barenholtz’s The Elgin cinema. It attracted the attention of rock musician and counter-cultural figure John Lennon, who thought very highly of it, and convinced the president of The Beatles' company Apple Corps, Allen Klein, to distribute it in the United States.
Klein also agreed to give Jodorowsky $1 million to go towards creating his next film. The result was The Holy Mountain, released in 1973. It has been suggested that The Holy Mountain may have been inspired by Rene Daumal's surrealist novel Mount Analogue. The Holy Mountain was another complex, multi-part story that featured a man credited as "The Thief" and equated with Jesus Christ, a mystical alchemist played by Jodorowsky, seven powerful business people representing seven of the planets (Venus and the six planets from Mars to Pluto), a religious training regimen of spiritual rebirth, and a quest to the top of a holy mountain for the secret of immortality. During the completion of The Holy Mountain, Jodorowsky received spiritual training from Oscar Ichazo of the Arica School, who encouraged him to take LSD and guided him through the subsequent psychedelic experience. Around the same time (2 November 1973), Jodorowsky participated in an isolation tank experiment conducted by John Lilly.
Αυστηρά ακατάλληλο για ενηλίκους.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη εμμα_τριντεντ : 02-05-13 στις 15:07. Αιτία: too much love to handle
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα


Τιμώμενο Μέλος

H venividivici αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 16,750 μηνύματα.

H venividivici έγραψε: στις 22:27, 07-05-13:

Ο Jodorowsky έφτιαξε τη φήμη του σκηνοθετώντας εκκεντρικές cult ταινίες, όπως τα El Topo, The Holy Mountain και Santa Sangre.

Είναι ο άνθρωπος που υποστηρίζει πως "Οι περισσότεροι σκηνοθέτες φτιάχνουν ταινίες με τα μάτια τους, Εγώ φτιάχνω ταινίες με τους όρχεις μου". Εφαρμόζοντας το ίδιο αξίωμα και στα κόμικς του, δεν προκαλεί κατάπληξη το γεγονός πως είναι υπέροχα παρανοϊκά. Η εκστασιασμένη, πυρετώδης και φλογισμένη φαντασία του διαποτίζει και διαπερνά ολόκληρο το "Jodoverse", και αντίθετα με άλλους μετανάστες των Μ.Μ.Ε., τα κόμικς του - με συνδυασμό μυστικιστικών συμβόλων και εσωτερισμού- είναι θεματικά αναπόσπαστα από τις ταινίες του (και όχι μόνο).

Αμφότερα είναι το αποκορύφωμα ενός πειραματισμού της ζωής και της τέχνης, μια απεικόνιση της παθιασμένης έμμονης ιδέας του για την εσωτερική μεταμόρφωση, τον μυστικισμό, την θρησκεία και την βία. Με αυτή την λογική το "Jodoverse" είναι μια συνέχεια της ίδιας -πάντα- καλλιτεχνικής αλχημείας μέσα από διαφορετικά μέσα. Πολύ λίγοι κομίστες μπήκαν στα κόμικς μέσω του πολύχρωμου παρακαμπτηρίου που ακολούθησε ο Jodorowsky (ο Steranko προσεγγίζει λίγο).

Γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1929 στο Iquique (ένα μικρό λιμάνι στη Βόρεια Χιλή) από Ρωσο-Χιλιανό εβραίο πατέρα και Ρωσο-Αργεντίνα μάνα. Στα 8 του χρόνια μετακινήθηκε με την οικογένεια του στο Santiago. Σπουδάσε φιλοσοφία, ψυχολογία, μαθηματικά, φυσική και φαρμακευτική για δύο χρόνια προτού τα παρατήσει για να γίνει κλόουν σε ένα τσίρκο κάνοντας δικά του νούμερα. Πολύ γρήγορα διαισθάνθηκε την αξία των ηθοποιών, και ξεκίνησε στο βουβό θέατρο, στην παντομίμα, αλλά και στο θέατρο με μαριονέτες. Στα 23 του δημιούργησε το δικό του θίασο που αριθμούσε 60 άτομα.

Το 1953 αφήσε τη Χιλή και έπειτα από μια σύντομη στάση στη Βαρκελώνη έφτασε στο Παρίσι όπου σπουδάσε παντομίμα κοντά στον Etienne Decroux, συνεργάστηκε με τον Marcel Marceau για έξι χρόνια γράφοντας -μεταξύ άλλων- δυο έργα για αυτόν, το "The Cage" και "The Mask Maker", σκηνοθέτησε το come back του Maurice Chevalier, παρουσιάσε στο κοινό τον Michel Legrand, διευθύνε το Trois Baudets Theatre, στο οποίο ξεκίνησαν την καρριέρα τους οι Raymond Devos και Guy Behart, μπήκε σε σουρεαλιστικούς κύκλους και γυρίσε το πρώτο του φιλμ, "Les Tetes interverties [The Severed Head]"(1953 - 1959), ένας μύθος εκτελεσμένος σε παντομίμα, βασισμένο στο "The Transposed Heads" του Thomas Mann, με δυο ηθοποιούς στους βασικούς ρόλους(την Γαλλίδα Ruth Michelly και τον Αμερικάνο Saul Gilbert), το οποίο είχε μια εισαγωγή από τον Jean Cocteau.

Σε μια παγκόσμια περιοδεία με τον Marceau, ο Jodorowsky έμεινε στο Μεξικό όπου σκηνοθέτησε avant- garde θέατρο (περισσότερα από 100 έργα, από Ionesco, Beckett, εώς Arrabal και Strindberg), με άλλους Μεξικάνους συγγραφείς ίδρυσε το σουρεαλιστικό ρεύμα S.NOB, και έγραψε αρκετά βιβλία (Panic Stories, Panic Games, Panic Theater, Panic Plilosophy ). Στο Παρίσι γνώρισε μια ομάδα καλλιτεχνών (Arrabal, Topor και Cieslewicz) που έτρεφαν το ίδιο ενδιαφέρον που είχε κι αυτός για τον μοντερνισμό, τον Ανατολικό Μυστικισμό, την μαγεία και μαζί ίδρυσαν το αντάρτικο (στον σουρεαλισμό) αντί - κίνημα Panic. Εμφανίστηκαν ως η φυσική συνέχεια των σουρεαλιστών, συμπεριλαμβάνοντας όλα αυτά τα στοιχεία που οι ήρωές τους απέρριπταν, από την Ε.Φ. και την μουσική ροκ έως τα κόμικς.

Ασχολήθηκε με το θέατρο του παραλόγου και επηρεάστηκε από τις ιδέες του Antonin Artaud, προτείνοντας ένα νέο είδος θεάτρου που "Πρέπει να κάνει τον εαυτό του ίσο με την ζωή… θέματα που πρέπει να είναι συμπαντικά, διαγαλαξιακά και να σχετίζονται με αρχαία γραπτά, ένα αιματηρό, απάνθρωπο θέαμα, ένα είδος τελετουργικού θεραπευτικού σοκ που θα θεσπίζει και θα εξορκίζει τις καταπιεσμένες εγκληματικές και σεξουαλικές μονομανίες του θεατή".

Ο Jodorowsky θα παραδεχτεί το 1980 ότι "Το The Theater and its Double ήταν η βίβλος μου", και συνεχίζει "Το αλχημικό θεωρητικό μέρος του Artaud, κατάφερε μέσω του θεάτρου να αλλάξει τον άνθρωπο άμεσα". Το εφήμερο Panic (διάφορα happenings) του Jodorowsky ήταν σχεδιασμένο να προκαλεί μια παραδειγματικά σουρεαλιστική κατάσταση ευφορίας στην οποία το χιούμορ ανακατευόταν με τον τρόμο. Το πρώτο και καλύτερο από αυτά τα έργα ήταν το 4ώρο Sacramental Melodrama, που παίχτηκε τον Μάιο του 1965 στο Παρίσι. Το 1966 έγράψε το σενάριο σε έξι βιβλία κόμικς με ήρωα το cyborg, Anibal 5 που σχεδίασε ο πολύ καλός σχεδιαστής Manuel Moro Cid, ενώ το 1967 και για τα επόμενα 5 χρόνια δημιούργησε το εβδομαδιαίο κόμικς Fabulas Panicas.

Το 1967 στο Μεξικό καθιέρωσε τον εαυτό του ως έναν από τους πιο σημαντικούς θεατρικούς σκηνοθέτες. Σε μια συνέντευξη του το 1968, είπε "Έχω σκηνοθετήσει πολλά φιλμ για φαγητό, ρούχα, αλλά τώρα κάνω ένα φιλμ στο οποίο είμαι απόλυτα μπλεγμένος… καλύτερα να τα δώσεις όλα σε μια ταινία, έτσι ώστε και να λογοκριθεί ακόμη, μπορεί να περιμένει στην αποθήκη και μπορεί μετά από 20 χρόνια να εμφανιστεί στην οθόνη". Το φιλμ στο οποίο αναφέρεται, είναι το "Fando Y Lis", που εντάσσεται στη σκηνή του Mexperimental Cinema, μια κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου θεατρικού έργου του Arrabal. Απέκτησε αρκετή αξία και του άνοιξε τις πόρτες της Μεξικανικής Κινηματογραφικής Βιομηχανίας.

Τότε ένοιωσε ότι έπρεπε να κάνει ένα δεύτερο εντελώς διαφορετικό φιλμ. Έτσι το 1970 πήγε στη Νέα Υόρκη κρατώντας στα χέρια του ένα αντίτυπο του El Topo, το οποίο αποτελεί το απόλυτο cult φιλμ και πρωτό - προβλήθηκε το Δεκέμβριο του ΄70 στο Elgin Theater. To El Topo(Ο Τυφλοπόντικας) είναι ένα μυστικιστικό, γκροτέσκο, βίαιο φιλμ που ανακάλυψε τον μεταμεσονύχτιο κινηματογράφο (προβάλλονταν 7 ημέρες την εβδομάδα, από τις 01:00 εώς τις 03:00 ). Ο Jodorowsky όχι μόνο έγραψε, σκηνοθέτησε και χρηματοδότησε την ταινία, αλλά εμφανίζεται στην οθόνη σε κάθε σκηνή ως ο βασικός χαρακτήρας, σαν Μωϋσής, Βούδας, και Χριστός. "Το El Topo είναι μια οδύσσεια στον Χριστιανισμό" εξηγεί ο δημιουργός του, αν και ιδιαίτερα κοσμολογικό και μεταφυσικό ξεκινά σαν σπαγγέτι γουέστερν (ή πιο σωστά Eastern). Τα πρακτορεία του Los Angeles το αποκαλούσαν : "Το καλύτερο φιλμ που έγινε ποτέ", ο Dennis Hopper μελέτησε την ταινία για να γυρίσει το "The Last Movie"(στο οποίο ο Jodorowsky έκανε το editing), και φυσικά προσφέρθηκε -μαζί με τον P. Fonda - να συμμετάσχει στην επόμενη ταινία του Jodorowsky. Το φιλμ αποτελεί ένα σταθμό για την 7η Τέχνη και απέκτησε μια μυθική υπόσταση, ιδίως όταν σε μετέπειτα χρόνια ήταν (και είναι) αδύνατο να βρεθεί κάποια κόπια αυτού του παντοδύναμου, ενορατικού και εφιαλτικού οράματος.

Η επιτυχία του El Topo δεν κατόρθωσε να καταλαγιάσει τον έμφυτο ναρκισσισμό του Jodo, "Θέλω να γίνω ο Cecil B. De Mille του Underground" είπε κάποτε στην Los Angeles Freepress, "αυτό θέλω πραγματικά. Μου αρέσει ο C.B.DeMille. Φανταστικός, φανταστικός".

Το 1973, με χρήματα που του εξασφάλισε ο John Lennon, γύρισε το φιλμ "The Holy Mountain" με ένα budget 750.000 δολλαρίων στο Μεξικό. Όπως και στο El Topo έτσι και εδώ ο Jodorowsky ξεκίνησε τα γυρίσματα με μακριά ξανθά μαλλιά δεμένα πίσω. Το "The Holy Mountain" πήρε μέρος στο φεστιβάλ των Καννών το 1973, όπου συνάντησε χαλαρή υποδοχή. Ο Jodorowsky έκοψε 20 λεπτά και το φιλμ επικράτησε στον μεταμεσονύχτιο κινηματογράφο. Με την τελευταία σκηνή του έργου, ο σκηνοθέτης πέρασε από το σινεμά στη ζωή.

Το Asi Hablaba Zarathustra, μια διασκευή του έργου του Nietzsche, Thus Spake Zarathustra, που ανέβασε στο θέατρο ο Jodorowsky, λίγο πριν αρχίσει την μανιασμένη αποστολή του El Topo, τελειώνει με μια φράση παρόμοια με αυτή που υπάρχει στο τέλος του The Holy Mountain: "Είδατε και ακούσατε, τώρα είναι η στιγμή να παίξετε, το Zarathustra τελείωσε, τώρα αρχίζετε εσείς", και… κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στο Incal, όπου ο DiFool μέσω μιας "κάμερας 3-D με πόδια" περνά το μήνυμα σε όλο το γαλαξία: "Ξέρω πως είστε εκεί, όλοι! Στα οικήματά σας! Βγείτε από αυτά, αντιμετωπίστε τον κόσμο! Πηγαίνετε προς το φως…Το φως!".
Να προσθεσουμε λίγα επιπλεον στοιχεία στα ελληνικά !

Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Απάντηση στο θέμα


  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος