×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός Ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αντιδράσεις σε Posts μου Παραθέσεις των Posts μου Αναφορές σε Εμένα Ενέργειες Συντονιστών Αόρατος Χρήστης

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 68,977 μέλη και 2,478,850 μηνύματα σε 78,951 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 166 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Μελοποιημένη Ποίηση...

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6,328 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε: στις 12:41, 22-04-10:

#41
Νανουρισμα

Σε ποιηση Νικου Γκατσου και μουσικη Μανου Χατζιδακη






Νάνι το παιδί μου νάνι που δεν ήθελε νερό,
τ' άλογό μας το μεγάλο. Αχ καρδούλα μου ποιος ξέρει
τι να λέει το ποταμάκι στο λιβάδι το χλωρό.

Νάνι, το νερό το μαύρο μες στα πράσινα χορτάρια

που ψιλό τραγούδι πιάνει. Νάνι την τριανταφυλλιά μου
που τη γης δάκρυο ποτίζει, τ' άλογό μας το καλό.

Έχει πόδια λαβωμένα, τραχηλιά κρουσταλλιασμένη,

έχει ένα ασημένιο λάζο καρφωμένο μες στα μάτια.
Μόνο μια φορά σαν είδε τ' αντρειωμένα τα βουνά
εχλιμίντρισε κι εχάθη στα νερά τα σκοτεινά.

Αχ πού πήγες άλογό μου που δεν ήθελες να πιεις,

αχ μαράζι μες στο χιόνι. Νάνι το γαρούφαλό μου
που τη γης δάκρυο ποτίζει, τ' άλογό μας το καλό.

Μην έρχεσαι μη μπαίνεις, το παρεθύρι κλείστο

με φυλλωσιές ονείρου, μ' όνειρα φυλλωσιάς.
Κοιμάται το παιδάκι μου, σωπαίνει το μωρό μου.

Αχ πού πήγες άλογό μου που δεν ήθελες να πιεις,

άλογο της χαραυγής.
4
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,230 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε: στις 15:13, 22-04-10:

#42
Δρόμοι Παλιοί
Μανώλης Αναγνωστάκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης



Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα
κάτω απ' τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ
νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή

Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά
κάμε να σ' ανταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο του τόπου μου κι εγώ

Ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ
κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες

Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα χωρίς να γνωρίζω κανένα
κι ούτε κανένας κι ούτε κανένας με γνώριζε με γνώριζε
3
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6,328 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε: στις 00:29, 25-04-10:

#43
Σε ποιηση Μ. Πολυδουρη και μουσικη Δ. Παπαδημητριου, ερμηνευει η Ε. Αρβανιτακη.






Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ αγάπησες
στα περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ αγάπησες.

Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο
κ έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

Μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν
με την ψυχή στο βλέμμα,
περήφανα στολίστηκα το υπέρτατο
της ύπαρξής μου στέμμα,
μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν.

Μόνο γιατί όπως πέρναα με καμάρωσες
και στη ματιά σου να περνάη
είδα τη λυγερή σκιά μου, ως όνειρο
να παίζει, να πονάη,
μόνο γιατί όπως πέρναα με καμάρωσες.

Γιατί δισταχτικά σα να με φώναξες
και μου άπλωσες τα χέρια
κ είχες μέσα στα μάτια σου το θάμπωμα
- μια αγάπη πλέρια,
γιατί δισταχτικά σα να με φώναξες.

Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε
γι αυτό έμεινεν ωραίο το πέρασμά μου.
Σα να μ ακολουθούσες όπου πήγαινα,
σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε.

Μόνο γιατί μ αγάπησες γεννήθηκα,
γι αυτό η ζωή μου εδόθη.
Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ αγάπησες γεννήθηκα.

Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.

Μονάχα γιατί τόσο ωραία μ αγάπησες
έζησα, να πληθαίνω
τα ονείρατά σου, ωραίε που βασίλεψες
κ έτσι γλυκά πεθαίνω
μονάχα γιατί τόσο ωραία μ αγάπησες.

3
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε: στις 00:50, 25-04-10:

#44


Ελεύθεροι πολιορκημένοι- από το Γ΄ Σχεδίασμα
Μητέρα μεγαλόψυχη

Μητέρα, μεγαλόψυχη στον πόνο και στη δόξα,

κι αν στο κρυφό μυστήριο ζούν πάντα τα παιδιά σου

με λογισμό και μ' όνειρο, τι χάρ' έχουν τα μάτια,

τα μάτια τούτα, να σ' ιδούν μες στο πανέρμο δάσος,

που ξάφνου σου τριγύρισε τ' αθάνατα ποδάρια

(κοίτα) με φύλλα της Λαμπρής, με φύλλα τού Βαϊώνε!

Το θεϊκό σου πάτημα δεν άκουσα, δεν είδα·

ατάραχη σαν ουρανός μ' όλα τα κάλλη πόχει,

που μέρη τόσα φαίνονται καί μέρη 'ναι κρυμμένα!

Αλλά, Θεά, δεν ημπορώ ν' ακούσω τη φωνή σου,

κι ευθύς εγώ τ' ελληνικού κόσμου να τη χαρίσω;

Δόξα 'χ' η μαύρη πέτρα του καί το ξερό χορτάρι.

Σ.σ.: Νομίζω ότι τέτοια ποίηση λίγοι μπορούν να γράψουν μέσα στους αιώνες. Ένας από αυτούς τους λίγους υπήρξε ο Διονύσιος Σολωμός.
3
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Γίδι

Τιμώμενο Μέλος

H Γίδι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 12,565 μηνύματα.

H Γίδι υπό τις διαταγές της Μπριάμ έγραψε: στις 13:40, 19-05-10:

#45
Οδυσσέα Ελύτης, Τερλή Ροδιά, από τους Χειμερινούς Κολυμβητές.



Σ' αυτές τις κάτασπρες αυλές όπου φυσά ο νοτιάς
σφυρίζοντας σε θολωτές καμάρες, πέστε μου είναι η τρελή ροδιά
που σκιρτάει στο φως σκορπίζοντας το καρποφόρο γέλιο της
με ανέμου πείσματα και ψιθυρίσματα, πέστε μου είναι η τρελή ροδιά
που σπαρταράει με φυλλωσιές νιογέννητες τον όρθρο
ανοίγοντας όλα τα χρώματα ψηλά με ρίγος θριάμβου;

Oταν στους κάμπους που ξυπνούν τα ολόγυμνα κορίτσια
θερίζουνε με τα ξανθά τους χέρια τα τριφύλλια
γυρίζοντας τα πέρατα των ύπνων τους, πέστε μου είναι η τρελή ροδιά
που βάζει ανύποπτη μες τα χλωρά πανέρια τους τα φώτα
που ξεχειλίζει από κελαηδισμούς τα ονοματά τους - πέστε μου
είναι η τρελή ροδιά που μάχεται τη συνεφιά του κόσμου;

Στη μέρα που απ' τη ζήλεια της στολίζεται μ' εφτά λογιώ φτερά
ζώνοντας τον αιώνιο ήλιο με χιλιάδες πρίσματα
εκτυφλωτικά, πέστε μου, είναι η τρελή ροδιά
που αρπάει μια χαίτη μ' εκατό βιτσιές στο τρέξιμο της
ποτέ θλιμένη και ποτέ γκρινιάρα - πέστε μου, είναι η τρελή ροδιά
που ξεφωνίζει την καινούργια ελπίδα που ανατέλλει;

Πέστε μου είναι η τρελή ροδιά που χαιρετάει τα μάκρη
τινάζοντας ένα μαντήλι φύλλα από δροσερή φωτιά,
μια θάλασσα ετοιμόγεννη με χίλια δυο καράβια,
με κύματα που χίλιες δυο φορές κινάν και πάνε
σ' αμύριστες ακρογιαλιές - πέστε μου, είναι η τρελή ροδιά
που τρίζει τάρμενα ψηλά στο διάφανο αιθέρα;

Πανύψηλα με το γλαυκό τσαμπί που ανάβει κι' εορτάζει
αγέρωχο, γεμάτο κίνδυνο, πέστε μου είναι η τρελή ροδιά
που σπάει με φως καταμεσίς του κόσμου τις κακοκαιριές του δαίμονα
που πέρα ως πέρα την κροκάτη απλώνει τραχηλιά της μέρας
την πολυκεντημένη από σπαρτά τραγούδια - πέστε μου είναι η τρελή ροδιά
που βιαστικά ξεθηλυκώνει τα μεταξωτά της μέρας;

Σε μεσοφούστανα πρωταπριλιάς και σε τζιτζίκια δεκαπενταυγούστου,
πέστε μου, αυτή που παίζει, αυτή που οργίζεται, αυτή που ξελογιάζει,
τινάζοντας απ' τη φοβέρα τα κακά μαύρα σκοτάδια της,
ξεχύνοντας στους κόρφους του ήλιου τα μεθυστικά πουλιά,
πέστε μου, αυτή που ανοίγει τα φτερά στο στήθος των πραγμάτων,
στο στήθος των βαθιών ονείρων μας, είναι η τρελή ροδιά;
5
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6,328 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε: στις 23:12, 24-05-10:

#46


ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ...

Ερμηνεύουν η Ελεωνόρα Ζουγανέλη & Νατάσσα Μποφίλιου,
Σε ποίηση Μαρίας Πολυδούρη και μουσική
Μίλτου Σελητσανιώτη






Καμμιάν από τις πίκρες μου δε γνώρισες

τις πίκρες μου τις άσωστες τις μαύρες.

Και στων ματιών μου μεσʼ στο φεγγοβόλημα

τα δάκριά μου στεγνωμένα ταύρες.



Εσύ μονάχα το γλυκό χαμόγελο

καμάρωσες στα χείλη μου απλωμένο

κʼ έχεις μεσʼ στων ματιών μου το ξαστέρωμα

τον πόθο σου τρελλά καθρεφτισμένο.



Με γνώρισες να γέρνω στην αγάπη σου

σαν πεταλούδα στο άλικο λουλούδι

και να σκορπίζω όσο η καρδιά μου εδύνοταν

μεθυστικό το ερωτικό τραγούδι.



(Γνώρισες της καρδιάς μου το άγριο ξέσπασμα

στον ανοιξιάτικον αγρό που ευώδα,

λαχτάρας κύμα εγίνονταν η αγκάλη μου

τα νειάτα σου να σφίγγη και τα ρόδα.



Εσύ ποτέ κρυφά δεν ακολούθησες

το βήμα μου σαν φεύγω από κοντά σου

κιʼ όμως και με τη σκέψη σου μου δόθηκες

και με τη φλόγα ακόμα του έρωτά σου.



Μα ποιος το ξέρει αν, μια στιγμή βρισκόσουνα

κάπου να με βλέπεις όταν γέρνω

και σκύβω μαζωχτή κάτω από τάγριο

χτύπημα, τις στριγγές φωνές που σέρνω



αν άκουες, και στου πόνου το ξεχείλισμα

το δόσιμο στο ξέψυχο μεθύσι,

τα δάκρια, ω, θα μʼ αρνιόσουν όλα αν τάβλεπες.

Κι όμως μου λες πως μʼ έχεις αγαπήσει.)


2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Δεσμώτης

Επιφανές Μέλος

Ο Δεσμώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 41 ετών . Έχει γράψει 3,597 μηνύματα.

O Δεσμώτης έγραψε: στις 12:30, 15-10-10:

#47
Candles: Constantine Cavafy (Lolek)
http://www.youtube.com/watch?v=xvTc9CclIfc&feature=related
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

parafernalia (Νίκος)

Επιφανές Μέλος

Ο Νίκος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Προγραμματιστής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2,394 μηνύματα.

O parafernalia έγραψε: στις 16:18, 12-01-11:

#48
Ίσως δεν είναι ακριβώς 'μελοποίηση' αλλά...μοιάζει!

Ερωτικό - Τάσος Λειβαδίτης

Νέα αγαπημένη μου,

Πολύ πριν να σε συναντήσω, εγώ σε περίμενα.

Πάντοτε σε περίμενα!

Σαν ήμουνα παιδί και μʼ έβλεπε λυπημένο η μητέρα μου

έσκυβε και με ρωτούσε, «Τι έχεις αγόρι;»
Δεν μίλαγα, μονάχα κοίταζα πίσω απʼ τον ώμο της
έναν κόσμο άδειο από σένα.

Και καθώς πηγαινόφερνα το παιδικό κοντύλι,

ήταν για να μάθω να σου γράφω τραγούδια
Όταν ακούμπαγα στο τζάμι τη βροχής,
ήταν...που αργούσες ακόμα..

Όταν την νύχτα κοίταζα τ' αστέρια,

ήταν γιατί μου λείπανε τα μάτια σου
Κι όταν χτύπαγε η πόρτα μου κι άνοιγα
δεν ήτανε κανείς....

Κάπου όμως μες τον κόσμο,

ήτανε η καρδιά σου που χτυπούσε

Έτσι έζησα πάντοτε.


Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά

-Θυμάσαι;-
Μου άπλωσες τα χέρια τόσο τρυφερά
σαν να με γνώριζες από χρόνια.

Μα και βέβαια με γνώριζες.

Γιατί πριν μπεις ακόμα στη ζωή μου
είχες πολύ ζήσει μέσα στα όνειρά μου
Αγαπημένη μου!


Απαγγέλει ο ποιητής...
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Myrtle

Περιβόητο Μέλος

H Myrtle αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,271 μηνύματα.

H Myrtle καθένας παιρνει αυτο που του αξιζει... έγραψε: στις 23:24, 12-01-11:

#49
Στίχοι:Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική:Δημήτρης Παπαδημητρίου
τραγουδά η Ελευθερία Αρβανιτάκη


Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
Άλλα είν' εκείνα που αγαπώ
γι' αλλού, γι' αλλού ξεκίνησα
Άλλα είν' εκείνα που αγαπώ
γι' αλλού, γι' αλλού ξεκίνησα

Στ' αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ' ομολογώ
Σα να 'μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα
Σα να 'μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα

Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά
Πάντα, πάντα θα 'ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει
4
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

fockos

Επιφανές Μέλος

Ο fockos αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Γιατρός και μας γράφει απο Ζάκυνθος (Ζάκυνθος). Έχει γράψει 11,150 μηνύματα.

O fockos έγραψε: στις 23:32, 12-01-11:

#50
ΜΩΡΑ ΣΤΗΝ ΦΩΤΙΑ
Ο χαμαιλέων

Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Στέλιος Παπαϊωάννου Σαλβαδόρ

Το επάγγελμά μου το εξασκώ
στο Κάιρο και στη Δαμασκό
χρόνους εννιά και πλέον
σαν ένας χαμαιλέων.

Πρωί πρωί,χαράματα
κόβω απ'τον ήλιο γράμματα
στη γλώσσα που διαβάζουνε
οι αγράμματοι κι αγιαζουνέ.

Κατά τις έντεκα παρά
το στήνω μες στην αγορά
πουλάω φως ουράνιο
στίχους απ'το κοράνιο.

Πουλάω το όχι και το ναι
κι όσα ποτέ δεν είδανε
στη ΛεΪλά,στη Λεϊλέ
πουλάω το ροζ και το βιολέ.

Το επάγγελμά μου το εξασκώ
στο Κάιρο και στη Δαμασκό
χρόνους εννιά και πλέον
σαν ένας χαμαιλέων.

Δεν είμαι Μωαμεθανός
ούτε και ανήκω κανενός
σ'όσους και να πάω τόπους
ίδιους βρίσκω τους ανθρώπους,

Σε όσους και να πάω τόπους...!

Δεν είμαι Μωαμεθανός
ούτε και ανήκω κανενός
σ'όσους και να πάω τόπους
ίδιους βρίσκω τους ανθρώπους!

http://www.youtube.com/watch?v=qfVlY...eature=related
4
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

parafernalia (Νίκος)

Επιφανές Μέλος

Ο Νίκος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Προγραμματιστής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2,394 μηνύματα.

O parafernalia έγραψε: στις 19:40, 14-01-11:

#51
Κική Δημουλά / Άνεμος - Η Περιφραστική Πέτρα

Εκεί που τελειώνουμε εμείς....αρχίζει η θάλασσα! 8)

Μίλα .
Πες κάτι, οτιδήποτε.
Μόνο μη στέκεις σαν ατσάλινη απουσία.
Διάλεξε έστω κάποια λέξη,
που να σε δένει πιο σφιχτά
με την αοριστία.
Πες:
«άδικα»,
«δέντρο»,
«γυμνό».
Πες:
«θα δούμε»,
«αστάθμητο»,
«βάρος».
Υπάρχουν τόσες λέξεις που ονειρεύονται
μια σύντομη, άδετη, ζωή με τη φωνή σου.
Μίλα.
Έχουμε τόση θάλασσα μπροστά μας.
Εκεί που τελειώνουμε εμείς
Αρχίζει η θάλασσα.
Πες κάτι.
Πες «κύμα», που δεν στέκεται.
Πες «βάρκα», που βουλιάζει
αν την παραφορτώσεις με προθέσεις.
Πες «στιγμή»,
που φωνάζει βοήθεια ότι πνίγεται,
μην τη σώζεις,
πες,
«δεν άκουσα».
Μίλα.
Οι λέξεις έχουν έχθρες μεταξύ τους,
έχουν τους ανταγωνισμούς:
αν κάποια απ αυτές σε αιχμαλωτίσει,
σ' ελευθερώνει άλλη.
Τράβα μία λέξη απ΄τη νύχτα
στην τύχη.
Ολόκληρη νύχτα στην τύχη.
Μη λες «ολόκληρη»,
πες «ελάχιστη»,
που σ αφήνει να φύγεις.
Ελάχιστη
αίσθηση,
λύπη
ολόκληρη
δική μου.
Ολόκληρη νύχτα.
Μίλα.
Πες «αστέρι», που σβήνει.
Δεν λιγοστεύει η σιωπή με μια λέξη.
Πες «πέτρα»,
που είναι άσπαστη λέξη.
Έτσι, ίσα ίσα
να βάλω έναν τίτλο
σ αυτή τη βόλτα την παραθαλάσσια.


3
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6,328 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε: στις 02:16, 10-05-11:

#52
http://www.youtube.com/watch?v=CfImZ...eature=related

Ιδανικός και ανάξιος εραστής


Ποίηση: Νίκου Καββαδία
Μουσική: Γιάννη Σπανού
Ερμηνεία: Κώστας Καράλης


Θα μείνω πάντα ιδανικός και ανάξιος εραστής

των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων,
και θα πεθάνω μια βραδιά σαν όλες τις βραδιές,
χωρίς να σκίσω την θολή γραμμή των οριζόντων.

Για το Μανδράς την Σιγκαπούρ, τ' Αλγέρι και το Σφαξ
θ' αναχωρούν σαν πάντοτε περήφανα τα πλοία,
και εγώ σκυφτός σ' ένα γραφείο με χάρτες ναυτικούς,
θα κάνω αθροίσεις σε χοντρά λογιστικά βιβλία.

Θα πάψω πια για μακρινά ταξίδια να μιλώ
οι φίλοι θα νομίζουνε πως τα χω πια ξεχάσει
κι η μάνα μου χαρούμενη θα λέει σ' όποιον ρωτά:
"Ήταν μια λόξα νεανική, μα τώρα έχει περάσει..."

μα ο εαυτός μου μια βραδιά εμπρός μου θα υψωθεί
και λόγο ως ένας δικαστής στυγνός θα μου ζητήσει,
κι αυτό το ανάξιο χέρι μου που τρέμει θα οπλιστεί,
θα σημαδέψει, κι άφοβα τον φταίχτη θα χτυπήσει.

Κι εγώ που τόσο επόθησα μια μέρα να ταφώ
σε κάποια θάλασσα βαθιά στις μακρινές Ινδίες,
θα χω ένα θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ
και μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες.
4
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Alessandra (Δεν έχω)

Περιβόητο Μέλος

H Δεν έχω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,376 μηνύματα.

H Alessandra έγραψε: στις 02:22, 10-05-11:

#53
Μεγάλος Ερωτικός : Μάνος Χατζιδάκις, Φλέρυ Νταντωνάκη+ Δημήτρης Ψαριανός
Στίχοι : Παραδοσιακό.
http://www.youtube.com/watch?v=t8M05F4nXNY

[Ψαριανός]:
Απ’ όλα τ’ άστρα τ’ ουρανού ένα είναι που σου μοιάζει
ένα που βγαίνει το πουρνό όταν γλυκοχαράζει.

[Νταντωνάκη]:
Κυπαρισσάκι μου ψηλό, ποια βρύση σε ποτίζει,
που στέκεις πάντα δροσερό, κι ανθείς και λουλουδίζεις.

[μαζί]:
Να ’χα το σύννεφ’ άλογο και τ’ άστρι χαλινάρι
το φεγγαράκι της αυγής να ’ρχόμουν κάθε βράδυ.
Αν μ’ αγαπάς κι είν’ όνειρο, ποτέ να μην ξυπνήσω
γιατί με την αγάπη σου ποθώ να ξεψυχήσω.

[Ψαριανός]:
Της θάλασσας τα κύματα τρέχω και δεν τρομάζω
κι όταν σε συλλογίζομαι, τρέμω κι αναστενάζω.

[Νταντωνάκη]:
Τι να σου πω; Τι να μου πεις; Εσύ καλά γνωρίζεις
και την ψυχή και την καρδιά εσύ μου την ορίζεις.

[μαζί]:
Να ’χα το σύννεφ’ άλογο και τ’ άστρι χαλινάρι
το φεγγαράκι της αυγής να ’ρχόμουν κάθε βράδυ.
Αν μ’ αγαπάς κι είν’ όνειρο, ποτέ να μην ξυπνήσω
γιατί με την αγάπη σου ποθώ να ξεψυχήσω.

[Ψαριανός]:
Εγώ είμ’ εκείνο το πουλί που στη φωτιά σιμώνω,
καίγομαι, στάχτη γίνουμαι και πάλι ξανανιώνω.

[Νταντωνάκη]:
Σαν είν’ η αγάπη μπιστική, παλιώνει, μηδέ λιώνει
ανθεί και δένει στην καρδιά και ξανακαινουργώνει.

[μαζί]:
Χωρίς αέρα το πουλί, χωρίς νερό το ψάρι
χωρίς αγάπη δε βαστούν κόρη και παλικάρι.
Αν μ’ αγαπάς κι είν’ όνειρο, ποτέ να μην ξυπνήσω
γιατί με την αγάπη σου ποθώ να ξεψυχήσω.
Στίχοι : Παραδοσιακό.

2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Alessandra (Δεν έχω)

Περιβόητο Μέλος

H Δεν έχω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,376 μηνύματα.

H Alessandra έγραψε: στις 10:48, 10-05-11:

#54
Σπασμένο καράβι
Γ. Σκαρίμπας, Γ. Σπανός, Κ. Καράλης.

http://www.youtube.com/watch?v=FYkHQ...eature=related
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Alessandra (Δεν έχω)

Περιβόητο Μέλος

H Δεν έχω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,376 μηνύματα.

H Alessandra έγραψε: στις 10:57, 10-05-11:

#55
Ελεύθεροι Πολιορκημένοι - Άκρα του τάφου σιωπή.
Διονύσιος Σολωμός, Γιάννης Μαρκόπουλος, Νίκος Ξυλούρης + Ηλίας Κλωναρίδης.

http://www.youtube.com/watch?v=eshpM...eature=related
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Alessandra (Δεν έχω)

Περιβόητο Μέλος

H Δεν έχω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,376 μηνύματα.

H Alessandra έγραψε: στις 19:22, 01-06-11:

#56
Αριστοφάνη Αχαρνής - Παράβαση
Σαββόπουλος, Παπάζογλου

Από το 0:23..
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

rakels (Ράκελ)

Πολύ δραστήριο μέλος

H Ράκελ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 560 μηνύματα.

H rakels δεν υπάρχουν κανόνες, μα μόνο εξαιρέσεις έγραψε: στις 21:33, 01-06-11:

#57
http://www.youtube.com/watch?v=8XEOgnw7RU4

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες
σε περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες.

Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι' αυτό είμαι σαν κρίνο ολάνοιχτο
κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

Μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες
και στη ματιά σου να περνάει
είδα τη λυγερή σκιά μου ως όνειρο
να παίζει, να πονάει,
μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες.

Γιατί, μόνο γιατί σε 'σεναν άρεσε
γι' αυτό έμειν' ωραίο το πέρασμά μου.
Σα να μ' ακολουθούσες όπου πήγαινα
σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
Μόνο γιατί σε 'σεναν άρεσε.

Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα
γι' αυτό η ζωή μου εδόθη.
Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
'μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα.

Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Alessandra (Δεν έχω)

Περιβόητο Μέλος

H Δεν έχω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,376 μηνύματα.

H Alessandra έγραψε: στις 16:20, 04-06-11:

#58
Φάτα Μοργκάνα
4
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,230 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε: στις 12:30, 29-06-11:

#59
Αύριο μπορεί να μας σκοτώσουν




Ποίηση Γιάννη Ρίτσου
Μουσική Χρήστου Λεοντή
Τραγουδά ο Αρχάγγελος Νίκος Ξυλούρης
Δίσκος "Καπνισμένο τσουκάλι"
1975

Χαμογελάμε κατά μέσα. Αυτό το χαμόγελο, το κρύβουμε τώρα.
Παράνομο χαμόγελο, όπως παράνομος έγινε κι ο ήλιος,
παράνομη και η αλήθεια. Κρύβουμε το χαμόγελο,
όπως κρύβουμε στην τσέπη μας, τη φωτογραφία της αγαπημένης μας,
όπως κρύβουμε την ιδέα της λευτεριάς, ανάμεσα στα δυο φύλλα της καρδιάς μας.
Όλοι εδώ πέρα έχουμε έναν ουρανό και το ίδιο χαμόγελο.

Αύριο μπορεί να μας σκοτώσουν. Αυτό το χαμόγελο,
κι αυτόν τον ουρανό, δεν μπορούν να μας τα πάρουν.
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Wild_Boy

Δραστήριο Μέλος

Ο Wild_Boy αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 372 μηνύματα.

O Wild_Boy IMY έγραψε: στις 10:53, 30-06-11:

#60

Federico Garcia Lorca(Από το Σταυρό του Νότου)
Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Κούτρας

Άλλες ερμηνείες:
Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Κώστας Θωμαΐδης
Υπόγεια Ρεύματα


Ανέμισες για μια στιγμή το μπολερό
και το βαθύ πορτοκαλί σου μεσοφόρι
Αύγουστος ήτανε δεν ήτανε θαρρώ
τότε που φεύγανε μπουλούκια οι σταυροφόροι

Παντιέρες πάγαιναν του ανέμου συνοδειά
και ξεκινούσαν οι γαλέρες του θανάτου
στο ρογοβύζι ανατριχιάζαν τα παιδιά
κι ο γέρος έλιαζε, ακαμάτης, τ'αχαμνά του

Του ταύρου ο Πικάσο ρουθούνιζε βαριά
και στα κουβέλια τότε σάπιζε το μέλι
τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς το βοριά
τράβα μπροστά, ξοπίσω εμείς και μη σε μέλει

Κάτω απ' τον ήλιο αναγαλιάζαν οι ελιές
και φύτρωναν μικροί σταυροί στα περιβόλια
τις νύχτες στέρφες απομέναν οι αγκαλιές
τότες που σ' έφεραν, κατσίβελε, στη μπόλια

Ατσίγγανε κι αφέντη μου με τι να σε στολίσω;
φέρτε το μαυριτάνικο σκουτί το πορφυρό
στον τοίχο της Καισαριανής μας φέραν από πίσω
κι ίσα ένα αντρίκειο ανάστημα ψηλώσαν το σωρό.

Κοπέλες απ' το Δίστομο, φέρτε νερό και ξύδι
κι απάνω στη φοράδα σου δεμένος σταυρωτά
σύρε για κείνο το στερνό στην Κόρδοβα ταξίδι
μέσα απ' τα διψασμένα της χωράφια τα ανοιχτά

Βάρκα του βάλτου ανάστροφη
φτενή δίχως καρένα
σύνεργα που σκουριάζουνε σε γύφτικη σπηλιά
σμάρι κοράκια να πετάν στην ερήμην αρένα
και στο χωριό να ουρλιάζουνε τη νύχτα εφτά σκυλιά.


Ανεμολόγιο
Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας

Άλλες ερμηνείες:
Διονύσης Τσακνής
Υπόγεια Ρεύματα


Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε
είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα
και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε
στο εξής θα παίζουμε σ' αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα

Κάτω οι σημαίες στις λεωφόρους που παρελάσαμε
άλλαξαν λέει τ' ανεμολόγια και οι ορίζοντες
μας κάνουν χάρη που μας ανέχονται και που γελάσαμε
τώρα δημόσια θα έχουν μικρόφωνο μόνο οι γνωρίζοντες

Βγήκαν δελτία και επισήμως ανακοινώθηκε
είμαστε λάθος μες το κεφάλαιο του λάθος λήμματος
ο σάπιος κόσμος εκεί που σάπιζε ξανατονώθηκε
κι οι εξεγέρσεις μας είναι εν γένει εκτός του κλίματος

Δήλωσε η τσούλα η ιστορία ότι γεράσαμε
τις εμμονές μας περισυλλέγουνε τα σκουπιδιάρικα
όνειρα ξένα ράκη αλλότρια ζητωκραυγάσαμε
και τώρα εισπράττουμε απ' την εξέδρα μας βροχή δεκάρικα

Ξέσκισε η πόρνη η ιστορία αρχαία οράματα
τώρα για σέρβις μας ξαποστέλνει και για χαμόμηλο
την παρθενιά της επανορθώσαμε σφιχτά με ράμματα
την κουβαλήσαμε και μας κουβάλησε στον ανεμόμυλο


Ερωτικό
Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Μητσιάς

Άλλες ερμηνείες:
Χαρούλα Αλεξίου
Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Νότης Σφακιανάκης
Βασίλης Καρράς
Δημήτρης Μητροπάνος & Δημήτρης Μπάσης & Θέμης Αδαμαντίδης ( Τερτσέτο )


Με μια πιρόγα φεύγεις και γυρίζεις
τις ώρες που αγριεύει η βροχή
στη γη των Βησιγότθων αρμενίζεις
και σε κερδίζουν κήποι κρεμαστοί
μα τα φτερά σου σιγοπριονίζεις

Σκέπασε αρμύρα το γυμνό κορμί σου
σου 'φερα απ' τους Δελφούς γλυκό νερό
στα δύο είπες πως θα κοπεί η ζωή σου
και πριν προλάβω τρις να σ' αρνηθώ
σκούριασε το κλειδί του παραδείσου

Το καραβάνι τρέχει μες στη σκόνη
και την τρελή σου κυνηγάει σκιά
πώς να ημερέψει ο νους μ' ένα σεντόνι
πώς να δεθεί η Μεσόγειος με σχοινιά
αγάπη που σε λέγαμ' Αντιγόνη

Ποια νυχτωδία το φως σου έχει πάρει
και σε ποιο γαλαξία να σε βρω
εδώ είναι Αττική φαιό νταμάρι
κι εγώ ένα πεδίο βολής φτηνό
που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι



Αυτά για τώρα.Έβαλα τις ερμηνείες που μ'αρέσουν περισσότερο.Θα επανέλθω(Όσον αφορά τη στοίχιση των στίχων επίτηδες τα έβαλα έτσι(τρέλααα))
3
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα


Χρήστες

Βρείτε παρόμοια

  • Παρόμοια Θέματα
    • Πεζή Λογοτεχνία ή Ποίηση; - Από mariapg9017
      Το θέμα έχει λάβει 15 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Λογοτεχνία.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 13-07-18 στις 20:48.
    • Η ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη - Από jonx
      Το θέμα έχει λάβει 15 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Λογοτεχνία.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 08-07-15 στις 05:28.
    • Ποίηση - Από X-FILER
      Το θέμα έχει λάβει 149 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Νεανικά θέματα.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 03-06-13 στις 01:09.
    • Παιδική ποίηση - Από ipios
      Το θέμα έχει λάβει 19 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Λογοτεχνία.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 17-03-12 στις 16:19.
  • Προηγούμενο Θέμα Επόμενο Θέμα